Life does really GOOD without Nicotine!

แค่เพราะคำว่า "พอ" ยังไม่ "พอ" อีกเหรอ?

อืมม… จริงๆก็แค่เพราะรู้สึกว่า"พอ"นะ ที่ทำให้เราตัดสินใจเลิกบุหรี่ … พออยากเลิก สิ่งแรกที่ทำคือบอกคนข้างกาย เรียกสั้นๆว่าแฟนละกันนะคะ เพราะว่าสูบกันมาตั้งแต่ครั้งแรกที่รู้จักกัน สำหรับเราก็ 10 ปีกว่าได้ ไม่รู้ว่าสูบทำไม รู้แต่ว่าอยากลอง ก็แค่นั้น … สูบมาสักพัก จากที่เคยสูบแค่เวลาเที่ยว เวลากินเหล้า ก็กลายเป็นติด ต้องมีอยู่ในสายตาตลอดเวลา อย่างน้อยต้องรู้ว่า"มี" แค่คิดว่า"หมด"ก็จะแย่แล้วค่ะ ต้องไปหามาพกไว้ให้ได้ ประกอบกับทำงานสายนี้ หูยยย ไม่มีใครไม่สูบ ไม่ใช่แค่บุหรี่ด้วยซ้ำ ฮ่าๆๆ แต่เราจำกัดตัวเองไว้แค่บุหรี่นะ (ลองอย่างอื่นบ้าง พอเป็นพิธี) … เอาเป็นว่า เหตุผลเป็นล้านนนน ก็คนมันจะดูด!

วันนี้…วันที่ตัวเองแก่ที่สุดในชีวิต "พอแล้วค่ะ" คิดได้ดังนี้ ก็หาข้อมูล และเริ่มตั้งเป้าหมาย กำหนดวันที่จะเลิก (พอดีเราเพิ่งได้สต๊อกมาใหม่ด้วย ใช้เวลาเกือบ 2 อาทิตย์กว่าถึงจะได้เลิกจริงๆ) อ่านบทความ เตรียมตัวตามที่หลายๆคนแนะนำ พอใกล้วัน มันก็เริ่มลน ดีที่มีแฟนเลิกเป็นเพื่อน (ไม่อยากแพ้เค้า ว่างั้น ฮึดๆ) ระหว่างรอให้ถึงวัน เราก็แอบซ้อมนะ แอบลองยืดเวลาจากมวนนึงไปอีกมวนนึง แอบดูดไม่หมด ลองดู เผื่อๆไว้ก่อน (รู้เลยค่ะ ว่าตายแน่)

ถึงวันที่บุหรี่ตัวสุดท้ายหมด วันนั้นอยู่ที่ออฟฟิศด้วย กลัวและเกรงตัวเองมั่กๆ หานู่นนี่ หาผลไม้มาเตรียมไว้ … อันนี้ ยืนยันว่าควรจะมี ถ้าใครคิดจะหักดิบแบบเรา อะไรเปรี้ยวๆ รสจัดๆ ช่วยได้จริงๆ ดูดตัวสุดท้ายหมด เอาวะ เริ่มแล้ว ไหนเหรอ ลงแดงเป็นไง มา พร้อมลุยแล้ววววว

เราว่าทุกอย่างอยู่ที่ใจจริงๆ เราไม่ได้ใช้ยา หรือใช้แผ่นอะไร ใช้วิธีเบี่ยงเบนความสนใจตัวเองล้วนๆ ทานข้าวเสร็จเคยสูบก็ลนๆเล็กน้อย มันเหมือนไม่จบ ก็ฝืนๆตัวเองให้ผ่านไปทีละมื้อทีละมื้อ (คือเราต้องสูบทุกครั้งที่กินไร เหมือนเป็นการตบท้าย ทั้งวัน) คราวนี้รู้แล้วว่าไม่มี ก็ต้องพยายามฝืนค่ะ … ที่ยากที่สุดน่าจะเป็นตอนเช้า เพราะสิ่งแรกที่เราทำตอนตื่นคือสูบบุหรี่ ตอนเช้านี่ไม่ได้เลย ยังไงต้องมี (ที่บ้านก็สูบในห้องน้ำ ไปต่างจังหวัดก็ออกมาข้างนอก ไปต่างประเทศก็ต้องเลือก smoking-room ไม่ได้จริงๆ ไกลแค่ไหนก็ลงมาได้เพื่อเจ้ามวนนี้) ลำบากมากค่ะช่วงเช้าตอนนั้น ชีวิตเนือยๆไปสักพัก คุณเจ้านายส่งเมลมากดดันอีก … ลาพักร้อนเลยค่ะ อย่ามายุ่งกะช้านนนนน ช้านนนนยังไม่พร้อมจะรบกะคุณ!

ทีนี้พอทำไปได้ 3-4 วัน มันก็เกิดเป็นข้ออ้างให้กับตัวเองได้แล้วว่า "ผ่านมาได้ตั้ง 4 วันแล้วนะ จะยอมแพ้เหรอ" คิดอย่างนี้ทุกครั้งที่อยาก หานู่นนี่อ่าน หานู่นนี่ทำ หานู่นนี่กิน (ขอยืนยันเลยนะคะว่าอ้วนขึ้นแน่ๆ ^^) เราก็ได้มาสัก 1-2 โลมั้ง … เป็นน้ำหนักที่คุ้มค่ะ แลกกับจมูกที่ดีขึ้น แลกกับหลายๆอย่างที่หายไป … จะไม่แนะนำให้ลองค่ะ ถ้าคุณยังไม่อยากเลิกจริงๆ เคยได้ยินมาว่าคนที่เลิกไม่สำเร็จ มันก็จะยิ่งเลิกยากขึ้นเท่านั้น … เอาให้แน่ว่า "อยากเลิก" ค่อยพยายามค่ะ เชื่อว่าทุกคนทำได้!

ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ใช่มั๊ย เอ้า … สู้ สู้ … ฮึด ฮึด 

No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: